www.badtaste.pl - Rolety okienne

Przeczytawszy jakiegoś tam kalwińskiego autora, podobno Altstediusa, który Boga przeciw ateuszom bronił; po brzegach książki podopisywał, błądzi i plecie trzy po trzy ten łatwowierca. Dalej twierdził o Sakramencie świętego małżeństwa że ono jest tylko związkiem i więcej nic. Zakaz żenienia się krewnego z krewną nie miał u niego żadnej wagi. Dla tego też zniewolił on swoję córkę aby poszła za swego bliskiego krewnego, za co oskarżonego wyklął Sąd duchowny. Z takich powodów, a najbardziej z tego że ateim jest najszkaradniejszą ze zbrodni, oskarżony, o nią powinien być pociągnięty

do przykładnej kary"
Tak obwinionemu podają zeszyt pism: on je przegląda, uznaje za swoje i następującemi słowy przemawia: — "Wierzę w Boga, korzę się przed Jego Majestatem a Jego pomazańca czczę in vicaria Majestate. Dusza moja błogosławi tego który jest Stwórcą, Rządcą i Zachowawcą wszystkiego co się na świecie znajduje: siebie uważam za nędzne, biedne, nic nie znaczące Jego stworzenie, a w tej chwili, w której staję przed sądem waszym, za najnieszczęśliwsze ze wszystkich. Od tego trybunału sprawiedliwości uciekam się do tronu Łaski: błagam Jego Królewską Mość aby tu ze mną tak srogo jak w sądzie duchownym nie postąpiono gdzie mi nawet nie dozwolono składać się dowodami że wierzę w Boga. W najdolegliwszem mojem położeniu więcej nie jestem zdolny powiedzieć, bo mi język przylega do podniebienia i kołem mi staje. Dla tego błagam Jego Królewską Mość aby mi łaskawie raczył dodać obrońcę. " —
Wszakże tej prośbie nie chciano zadość uczynić, twierdząc że trudno znaleźć prawnika mogącego bronie ateuszów, zdolnego pojąć i wytłomaczyć myśl w jakiej oskarżony pisał co napisał, że przeto on sam może najlepiej to sprawić. Sam tedy Łyszczyński tak się dalej bronił: —