Czterech jeźdźców Apokalipsy. T. 1 : powieść cz. 1
(Blasco Ibánez Vicente)
" Część pierwsza I W OGRODZIE KAPLICY ZADOŚĆUCZYNIENIA Mieli spotkać się o piątej popołudniu w małym ogródku kaplicy Zadośćuczynienia, ale Juljan Desnoyers przyszedł o pół godziny wcześniej z niecierpliwością zakochanego, któremu zdaje się, że w ten sposób..."
Czterech jeźdźców Apokalipsy. T. 1 : powieść cz. 2
(Blasco Ibánez Vicente)
" Wogóle podobano mu się tylko to, co mógł nabyć za trzecią część rzeczywistej wartości. Wyprowadzić w pole sprzedawcę było dla niego dowodem wyższości nabywcy. Paryż dostarczył mu miejsca przyjemności takiego, jak nie mógłby spotkać na całym świecie, a był nim Hotel..."
Czterech jeźdżców Apokalipsy. T. 3 : powieść cz. 1
(Blasco Ibánez Vicente)
" V. NAJAZD. Don Marceli uciekał, by skryć się na swoim zamku, gdy spotkał mera Villeblanche. Ten, usłyszał wystrzały i biegł do barykady. Dowiedziawszy się, że spowodowała je gromada maruderów, podniósł ramiona do góry z rozpaczą. Powarjowali. Ich opór fatalnym się stanie dla..."
Czterech jeźdżców Apokalipsy. T. 3 : powieść cz. 2
(Blasco Ibánez Vicente)
" aż wieczorem. Ale zdarzało się, że don Marceli zachodził niespodzianie zrana, a on musiał biegać z miejsca na miejsce, tu zamykając, tam popychając, by pracownia zachowała wygląd pracowitej cnoty. — Młodość!... młodość!... mruczał stary z pobłażliwym uśmiechem. I musiał..."
Czterej ostatni wodzowie polscy przed sądem historii cz. 1
(Prądzyński Ignacy)
" WSTĘP DO CZTERECH OSTATNICH WODZÓW WOJSK POLSKICH. En relevant la Pologne, cette véritable clef de toute la voûte, etc. Napoleon. Memoires de St. Helène Comte Las Casse, Tome VII. page 90. Kto z was Ojczyzny z więzów nie wybawi Zginie, lecz..."
Czterej ostatni wodzowie polscy przed sądem historii cz. 2
(Prądzyński Ignacy)
" zrobi temuż Napoleonowi wielką przysługę, przyprowadzając mu kilkanaście tysięcy doskonałej kawaleryi. Me zrozumiał, że wojując na polskiej ziemi, bez porównania większą wagę przyłożyłby do szali na korzyść samegoż Napoleona, aniżeli przyprowadzając kilkanaście tysięcy..."
Czternasta część
(Orzeszkowa Eliza)
" oblewa ł i w szczeg ó lny spos ó b odm ł adza ł . Lecz wię cej jeszcze ni ż ptaki lubi ł a ona zna ć dzieci, bo cz ę sto bardzo, co dzie ń prawie, w okienku salki ukazywa ł si ę czteroletni pyzaty ch ł opak, ten sam, co po dziedzi ń cu wyprawia..."
Cztery dni w Baden-Baden : nowella Sewera.
(Sewer)
" — jego rozum, cnoty obywatelskie i domowe, — tylko — nie — to nie do uwierzenia — tylko wąsy! — Bo cóż masz przeciwko niemu, pyta sio córki, mówiąc o mnie matka. — Ależ nic, — odpowiada moja mała — jest bardzo poczciwy. Nie bardzo lubię tych bardzo poczciwych, lecz..."
Cztery hymny X. Biskupa A. S. Krasińskiego na pamiątkę bytności w Rzymie przedrukowane
(Krasiński Adam Stanisław)
" II. HYMN O Ś. STANISŁAWIE BISKUPIE (*) . Cześć tobie Polskiej krainy Patronie ! Ziomku nasz święty, synu naszej ziemi ! Gdy kościoł w smutku, a lud we Izach tonie, Módl się za nami święty nasz patronie. [wers wykreślony ręcznie i dopisane: do Boga za ziomkami Swemi ]..."
Cztery komedyjki : Jaś i Małgosia ; Żabi król ; Róża z zaczarowanego ogrodu ; Czerwony Kapturek
(Oppman Artur)
" JAŚ. Dziś za późno, jutro w las pobiegniemy z mamą wraz, toż to uczta będzie hej! (śmieje się). MAŁGOSIA .Śmiej się, bracie, śmiej się, śmiej, a mnie płakać chce się już (płacze). JAŚ. Nie płacz, mój buziaczku z róż! lepiej — wiesz co'?..."
Cztery wesela. T. 1 : szkic fantastyczny cz. 1
(Kraszewski Józef Ignacy)
" — I czegoż stoisz jeszcze ? — weź konia i leć na łeb na szyję, choćbyś go miał na śmierć zamęczyć, tai to przecie i mili niema. ' — Tak! mili niema ! niema panie mili, ale zła droga, same rostopy, Gniady panie kula trochę i przednie nogi ma tak słabe, że pozawczoraj Maciej..."
Cztery wesela. T. 1 : szkic fantastyczny cz. 2
(Kraszewski Józef Ignacy)
" dzia, lubi kolor czerwony, nosi bóty czerwone i całe prawie odzienie, śmieje się widząc ze się drudzy śmieją, jak niezgrabne zwierciadło, powtarzające co drudzy robią i wierzy we wszystko jak w Ewanieliją. Zresztą pan Sędzia żyje tylko mysią — jakby najlepiej córki za mąż..."
Cztery wesela. T. 2 : szkic fantastyczny cz. 1
(Kraszewski Józef Ignacy)
" nieukontentowaniem. Jeszcze tak młody! Nie ma nic gorszego jak te dzieci wcześnie do miasta oddawać. — Można by wprawdzie przyjąć guwernera, ale i poto jechać trzeba samemu — — Jeśli to za konieczną rzecz uważasz, tobyśmy mogli pojechać razem — i ja znajdę interessa. —..."
Cztery wesela. T. 2 : szkic fantastyczny cz. 2
(Kraszewski Józef Ignacy)
" jętnych i lękliwych; a w duszy, w najgłębszym zakątku, gdzie się kryją najdziksze nadzieje, karmiła się drobna, nieznaczna nadzieja, że szczęście jeszcze kiedyś powróci, że długo obcierając się koło ludzi, zetrze się nareście plama, którą zostawiło dotknięcie trupa. —..."
Czy sztuka winna naśladować naturę?
(Mochnacki Maurycy)
" li się artyści i poeci mistrzami. Było to prawdziwie przedsięwzięcie rozpaczy. Już nie w zewnętrznych, widomych przedmiotach, ale za granicą materii, w myśli, kunszt musiał szukać dla siebie wzorów i zasiłku. W tym nowym, niezmiernym, niewcielonym świecie poeci i sztukmistrze..."
Czy to się mogło zdarzyć cz. 1
(Bierce Ambrose Gwinnet)
" Byłem w wielkim mieście w obcym kraju — mieście, którego mieszkańcy należeli do tej samej co ja narodowości, choć różnili się nieco mową i ubiorem; lecz o jakie to chodziło różnice, nie umiałbym dokładnie powiedzieć; pojmowałem je bardzo niejasno. Nad miastem górował..."
Czy to się mogło zdarzyć cz. 2
(Bierce Ambrose Gwinnet)
" znajdowało się dość trawy, by nasze zwierzęta nie przymierały głodem. Gdybyśmy mieli tyle szczęścia, by nie spotkać Indian, moglibyśmy się przedostać. Jednakże nim upłynął tydzień, cel wyprawy zmienił się — nie odkrycie bogactwa, lecz utrzymanie się przy życiu stało..."
Czy z powołania? : komedja w jednym akcie
(Koziebrodzki Władysław)
" (Elegancki salonik, drzwi po bokach, jedne w głębi. Po prawej okno z firankami, po lewej sekretarzyk, w głębi pianino; kanapy, karla, stoliki, etażerki z kwiatami; po stolikach książki, albumy.) Scena I. STEFANJA sama. STEFANJA (siedzi przed sekretarzykiem na boku i..."
Czytelność a nieczytelność narodu : o nauczaniu kilkorakiemi sposobami Promyka z dokładnem wskazaniem, jak za pomocą obrazów w godzinę lub półtorej nauczać rzesze nieczytelnych czytania i pisania [...]
(Prószyński Konrad)
" LOS NARODU NIECZYTELNEGO WŚRÓD NARODÓW CZYTELNYCH. (1) Wyobraźmy sobie naród, w którym tylko co czwarty człowiek ma słuch, a trzy ćwierci wszystkiej ludności są głuche od urodzenia, od tej zaś głuchoty jeszcze i nieme. Boć wiadomo, że głusi mowy ludzkiej nie słyszą i..."
Czyśćcowe dusze
(Merimee Prosper)
" -Tak -odparł szkolarz jeszcze bardziej zniżając głos - ale czy słyszałeś kiedy od ojca, iż znał pana Navarro? - Owszem, niewątpliwie; byli razem na wojnie przeciw Maurom. - Doskonale; ale czy słyszałeś, aby ten szlachcic miał...syna? - Co prawda, nigdy nie zwracałem zbytniej uwagi..."
Człowiek na warcie
(Leskow Mikołaj S.)
" drętwiał i truchlał, z przerażeniem rozglądając się na prawo i lewo po nabrzeżu, ale jak na złość nigdzie żywego ducha. Nie ma nikogo, kto by pośpieszył z pomocą tonącemu, który tak długo i uporczywie walczy z żywiołem. Zdawałoby się, że powinien już pójść na dno — a..."
Człowiek śmiechu cz. 1
(Hugo Victor)
" nigdy nie potrafił. Nie znał więc pocieszenia, jakie dają łzy, ani też ulgi, jaką przynosi wesołość. Stary człowiek - to myśląca ruina. Taką właśnie ruiną był Ursus. Wielomówność szarlatana, przeraźliwa chudość proroka i wybuchowość pocisku - oto jego obraz. W..."
Człowiek śmiechu cz. 2
(Hugo Victor)
" Bray i Gromane, byli rodem z Kornwalii co przynosi hrabstwu zaszczyt niemały. Prócz nich znajdowali się tam i inni jeszcze podszczuwacze - nieokrzesane, potężnie rozrośnięte draby o kabłąkowatych nogach, wielkich, żylastych łapach i tępych facjatach, obszarpańcy, co nie znali..."
Człowiek śmiechu cz. 3
(Hugo Victor)
" głębokości. Ten karbunkuł z dna nieskończoności, ten diament z najdalszej otchłani podszedł blisko i stał się oto ogniem. Ogarnął cię jego płomień. I czujesz, jak spalenie twoje rozpoczyna się ciepłem raju. IV. SZATAN Nagle śpiąca przebudziła się. Usiadła na..."
Człowiek, który chciał być Bogiem cz. 1
(Renard Maurycy)
" ziny, odrywała się co pewien czas od podłogi i zni-kała w otworze, zrobionym w powale. Wszystko to widywał Klaudjusz Cirugue co-dziennie. Prostota mieszała się tu z przepychem, cicha praca ogromnych biur dziwnie kontrastowała z pała-cem, wzniesionym ongiś dla przyjemności i..."
Człowiek, który chciał być Bogiem cz. 2
(Renard Maurycy)
" Rozdział III W KTÓRYM WIELKI CZŁOWIEK MÓWI BŁAHOSTKI, Z WINY AUTORÓW, KTÓRZY KAŻĄ MU MÓWIĆ. Eryk i Klaudjusz wsiedli do małej, okrągłej windy. — Panowie do kogo? — zapytała stróżowa. — Do pana M. J. H. Rosny — odparł grzecznie Klaudjusz. —..."
Człowiek, który chciał być Bogiem cz. 3
(Renard Maurycy)
" kamiennym kręgiem. Tak się przyzwyczaiłem do ich towarzystwa, że żywi wydają mi się nietrwałemi zabawkami, tak nielicznemi wobec tłumu tych, których już niema, i tych, których jeszcze niema: zmarłych, którzy już żyli, i zmarłych, którzy będą dopiero żyć! Rozpacz ogarnia..."
Człowiek, który umarł
(Lawrence David Herbert)
" Jednakże połykał teraz jedzenie z jakąś ponurą żarłocznością, a w sposobie, w jaki dopadał wystrzępione kury. była zwycięska zawziętość. Z jego piania znikło to dźwięczne, złociste brzmienie. Był przywiązany za nogę i dobrze o tym wiedział. Sznur zniewolił mu ciało,..."
Człowiek, który zdemoralizował Hadleyburg
(Twain Mark)
" człowiekiem. Gdybyście woleli prowadzić poszukiwania publicznie, to ogłoście list niniejszy w miejscowej gazecie i zaopatrzcie go w następujące wskazówki: w piątek, od dziś za dni trzydzieści, niechaj kandydat stawi się w sali ratuszowej o ósmej wieczorem i wręczy kartkę z..."
Dachijszczyzna cz. 1
(Jeż Teodor Tomasz)
" by inaczej traktował... człowieka?... Muzułmanie i chrześcijanie — jesteśmy przecież adamlar (ludzie)... — Prawda twoja, effendim... — odparł człowiek w czarnym turbanie. — Muzułmanin łagodnie się obchodzi i z koniem, i stworzeniem wszelakim, co mu służy,..."
Dachijszczyzna cz. 2
(Jeż Teodor Tomasz)
" krwi, lekki, rączy, ognisty, a przy tym jak jagniątko łagodny. Gdy pasza na konia wsiadł, wnet w obozie całym odezwały się bębny, piszczałki i surmy, aż zawrzało od dzikiej muzyki, w której pisk żałosny łączył się z hukiem grzmotowym. Nagle ucichło. Pasza, poprzedzany przez..."
Dachijszczyzna cz. 3
(Jeż Teodor Tomasz)
" Zrozumieli bracia Radiwojowi i już więcej nie nalegali. Aż tu i sam Radiwoj wyszedł na kuli, sztykulając i pochrząkując. Wyszedł i zaszeplenił: — Kako si, Michaju ślepcze? — Fała Bogu... — odparł starzec. — A ty? — Ot... jakoś to się żyje... Skarżyłbym się, gdybym..."
Dachijszczyzna cz. 4
(Jeż Teodor Tomasz)
" po kabadachijach i subaszach nakaz starszyzny, ażeby gwałtów zaprzestać... — Dałby to Bóg miłosierny... — westchnęła Anka. — Uhm... — odparł Radiwoj. — Widzenie moje coś znaczy... Coś to będzie... Czitłuk-sahibije w rzeczy samej rozwozili nakaz, ale nie ten i nie taki,..."
Dachijszczyzna cz. 5
(Jeż Teodor Tomasz)
""
Daj kwiatek!
(Orzeszkowa Eliza)
" niego nieba. Urodziła się na wsi — za pozwoleniem państwa — w karczmie. Była to malutka nawet karczemka, mroczna, ciasna, z pochyłymi ścianami i przegniłym dachem. Ale dokoła niej słały się wspaniałe kobierce łąk przedziwnej świeżości, szerokie niwy bielały w zimie..."
Dajmon : fantazja cz. 1
(Kraszewski Józef Ignacy)
" strun , na których niedawno brzmiała muzyka , nie był już panem siebie. Swiat zewnętrzny stawał mu się tak obcym, iż fenomena jego nie działały już na zmysły stępione. Pomimo takiego zawczesnego zużycia wszystkich władz, jakiemi go obficie wyposażyła natura, — wyglądał..."
Dajmon : fantazja cz. 2
(Kraszewski Józef Ignacy)
" Była widocznie uszczęśliwiona, stała się wesoła. W obejściu się uprzejmem bardzo, przyjacielskiem, siostrzanem z Adrjanem, trudno było dostrzedz zalotności, lub należało przypuścić,. że ze sztuką największą była zamaskowana. Hrabia Marjan przypatrujący się z daleka, nie..."
Dajmon : fantazja cz. 3
(Kraszewski Józef Ignacy)
""
Dajny : pieśni litewskie
(Kraszewski Józef Ignacy)
" ale nikt dotąd Litwy pogańskiej jaką ona była, jej instytucji, praw, wiary, obyczajów obrazu nie nakreślił, z dostatecznem przejęciem się, wniknieniem w ducha ich, wyrozumieniem znaczenia. Wszystkim obrazom, rozprawom, badaniom, braknie tego pojęcia całości, które samo tylko może..."
Daleko ; Karyery
(Orzeszkowa Eliza)
" wesoło zagwizdał; krótko, ale wesoło, a krótko dlatego, że napadł go chrypliwy, uporczywy kaszel. Skąd się u licha ten kaszel do niego przyczepił? Aniby zresztą uwagi na niego nie zwrócił, gdyby nie kolega z medycyny, który go raz gwałtem rozebrał, opukał, osłuchał i..."
Dalszy ciąg korespondencyi ogłoszonej przez P. Kalixta Morozewicza posła lubelskiego w dodatku do nru 12 kroniki, z okazyi broszury z dnia 4 czerwca 1834 r. wyd. przez M. Podczaszyńskiego przy n. 1 cz. 2 Tygodnika Emigracyi polskiej [oraz] Różne pis
(Podczaszyński Michał)
" pitana Przezdzieckiego; zgodziliśmy się na ta wyrzucenia, żeby zaś słona nieulecialy z wiatrem, zażądałem na piśmie od K. C. upoważnienia, i także na piśmie je odebrałem, jakto przekonywają dokumenta przez samego pana Morozewicza pod Numerami III i IV wydrukowane...."
Dama i kocmołuch
(Leskow Mikołaj S.)
" na swe nieszczęście pisarz był już wtedy żonaty, a małżonka jego miała mocny charakter. Ożenił się podobno jeszcze jako student, w każdym zaś razie daleko wcześniej, niż zasłynął w pisarstwie; w domu postawił się tak niefortunnie, iż żona miała siebie za bardzo mądrą, a..."
Dama kameliowa cz. 1
(Dumas (syn) Aleksander)
" rość, zwłaszcza gdy chodzi o kobietę? Wyzuta z wszelkiej godności, nie budzi żadnego zaciekawienia. Wieczna pokuta nie z racji źle obranej drogi, lecz złej kalkulacji i marnotrawstwa pieniędzy, jest jedną z najbardziej zasmucających rzeczy, z jakimi można się spotkać. Znałem..."
Dama kameliowa cz. 2
(Dumas (syn) Aleksander)
" na rzecz pana byłaby ogromna, to jest bezsporne. Jaką ofiarą ze swej strony mógłby pan wyrównać jej stratę? Kiedy nastąpi przesyt, kiedy będzie jej pan miał dosyć, co pan uczyni, aby wynagrodzić jej to, co dla pana straciła? Nic. Okaże się, że odciął ją pan od świata, który..."
Dama kameliowa cz. 3
(Dumas (syn) Aleksander)
" wa? Czy jest pani pewna, że nie pokocha pani kogo innego? I wreszcie, czy nie będzie pani przykro, jeśli z wiekiem w kochanku pani ambicja weźmie górę nad miłością i okaże się, że ambicja ta spętana jest więzami waszego stosunku, więzami, których nie potrafi już pani..."
Dama w złotym brokacie cz. 1
(Nieznany)
" który i tak nie bardzo się spieszył, mógł, według orzeczenia naczelnika stacyi, ruszyć dopiero nazajutrz; kto zatem z pasażerów, miast nawrócić, uparcie dążył naprzód, musiał starać się umożliwić sobie jakotako czekanie w tej małej mieścinie. Po krótkiem wahaniu zgodziłem..."
Dama w złotym brokacie cz. 2
(Nieznany)
" nić je przed wtargnięciem możliwych intruzów, których wyobrażałem sobie mniejwięcej pod postacią master Romea della Fontana. — Wstydź się twych niecnych myśli, Samuelu BosAvell, któryś jest doktorem wszechwiedzy o Bogu i Jego naukach — takiemi słowy wypominałem sam sobie..."
Damy i huzary
(Fredro Aleksander)
" ANIELA To pan Referendarz. DYNDALSKA Ależ pan Sędzia, mój aniołku! ORGONOWA Cicho, cicho, Dyndalsiu; nie trzeba jej w oczy chwalić, ona sama pokaże, co umie. ANIELA do Majora Jakże ci się podoba?... DYNDALSKA szturkając ją łokciem Cóż to za pytanie! ANIELA Nie dasz mi..."
Danae i Perseusz na wazie cesarskiego Ermitażu w Petersburgu : rozprawa archeologiczna A. Mierzyńskiego.
(Mierzyński Antoni)
" dochodzimy drogą (9), a pomijamy dla tego, że w samych urywkach, skąpo pozostałych z obszernych tych pieśni, nie znajdujemy nic ani o Akrisiosie, ani o Danai ani o Perseuszu. Dopiero pisarze żyjący w pierwszej połowie wieku VI-go, a mianowicie żyjący w wieku V-ym pozostawili nam cenne..."
Dante : studja nad Komedją Bozką
(Kraszewski Józef Ignacy)
" V. Dante, powiedzieliśmy, przedstawia nam sobą, całą epokę, to też bez bliższego poznania czasów, w których żył, cierpiał i wieszczył, poznać go i ocenić nie podobna. Cała ta mglista przestrzeń kilku wieków, w których nowa społeczność kształci się, urabia, przetrawia..."
Dar Helijogabala cz. 1
(Pajzderska Helena Janina)
" osoby rodzaj atmosfery sugestyonującej w ten sposób otoczenie. Do faktów brakowało poniekąd sposobności i materyału. Naprzód babcia, przez cale swoje siędemdziesięcioletnie życie nie miała z czego być skąpą. Jako żona skromnego urzędnika jakiejś prywatnej instytucyi wiodła..."
Dar Helijogabala cz. 2
(Pajzderska Helena Janina)
" Jak Ty mógłeś żądać odemnie, żebym je zniszczyła! jak Ty mogłeś na chwilę przypuszczać, że ja to uczynię. Tak. Tyś mi moje oddawał, i moje fotografie i moje włosy, a gdym ich brać nie chciała, powiedziałeś, przysiągłeś, że choć to będzie straszliwym bólem dla Ciebie,..."
Dar Helijogabala cz. 3
(Pajzderska Helena Janina)
" mnie to przecież nasunęło zaraz na myśl cały dramat. Odstąpiłem od okna i zacząłem się przechadzać po pokoju. Coś niepojętego działo się ze mną. Ogarniało mnie pragnienie nurtowania tajemnic ludzkich bytów, ich walk, ich cichych dramatów, a jednocześnie wzrok mój, jakby..."
Dawid Copperfield powieść cz. 1
(Dickens Charles)
" Część I. Dzieciństwo. I. SZCZĘŚLIWE DZIECIŃSTWO Urodziłem się — pogrobowcem. Mój ojciec umarł, nim przyszedłem na świat, i z ogromnym smutkiem myślałem sobie nieraz, że nigdy mię nie widział! Pierwsze moje wspomnienie o nim — to biały marmurowy..."
Dawid Copperfield powieść cz. 2
(Dickens Charles)
" z nich domagało się historji, inne mówiły mi swe tajemnice. Idąc, szukałem tych ciekawych twarzy, a ich widok napełniał moją wyobraźnię nową, bogatą treścią. I stało się, że jednocześnie żyłem jakby dwoma życiami: jedno — to wstrętna praca, nędzny obiad na kamieniu na..."
Dawid Copperfield powieść cz. 3
(Dickens Charles)
" zdrada. Mogę powiedzieć nawet, że z przybyciem babki dziwnie przybyło miejsca w moim domu. Tak umiała wszystko urządzić, ozdobić, że oko z przyjemnością spotykało wszędzie czystość i estetyczne wrażenie. Znane miłe drobiazgi budziły wspomnienia dzieciństwa w rodzinnym domu...."
Dawid Copperfield, T. II cz. 1
(Dickens Charles)
" mi (a jaki to porządny, zacny, stateczny chłopiec!) i najął domek, cacko wprost. Pokupował sprzęty, klatka, mówię, czyściutka, bielutka klateczka. Trzebaż żeby choroba Barkisa zły wzięła obrót! Pobraliby się byli. Teraz, naturalnie, przeciągnie się to. — Czy się Emilka..."
Dawid Copperfield, T. II cz. 2
(Dickens Charles)
" knęła i rzuciła się na Jipa. „Pozwój kochanie” — zauważyłam uprzedzając ją. Och, niegodziwy szpicu! Ty żeś nawarzył całej tej biedy! — Panna Spenlow — ciągnęła panna Murdstone — usiłowała przejednać mnie przymilaniem się, pocałunkami, podarkami,..."
Dawid Copperfield, T. II cz. 3
(Dickens Charles)
" nosiła we włosach błękitne wstążki. Nie nosiła ich teraz i stosując się zapewne do ogólnego tonu domu zastąpiła błękitne brunatnymi. — Proszę pana — mówiła — czyby pan nie chciał wejść na chwilę i pomówić z panną Dartle. — Czy panna Dartle przysyła po mnie? —..."
Dawid Copperfield, T. II cz. 4
(Dickens Charles)
" — Czy chcesz mi towarzyszyć jutro rano w pewnej wycieczce? — Chętnie. — O dziewiątej. Powiem ci wówczas wszystko. Wyjechaliśmy tedy nazajutrz o dziewiątej, jak było umówione. Minęliśmy kilkanaście ulic i zatrzymaliśmy się u wrót szpitala. U podjazdu stał skromny karawan...."
Dawna Biała na Podlasiu we wspomnieniach mego dziadka Adama (1792-1878) : przyczynek do dziejów miasta i gimnazjum
(Bartoszewicz Kazimierz)
" przebywającą w gościnie u brata swego Józefa Zengtellera, pierwszego profesora szkoły bialskiej 1 ). Ślub młodej pary odbył się w Warszawie 8 kwietnia 1820 r. W Białej przyszły na świat wszystkie jej dzieci. Pierworodny najukochańszy syn Juljan, urodził się 17 stycznia 1821..."
Dawna Polska ze stanowiska jéj udziału w dziejach postępującéj ludzkości, skreślona w jubileuszowym Mikołaja Kopernika roku 1843 przez Adryana Krzyżanowskiego. cz. 1
(Krzyżanowski Adrian)
" z przodkami naszego założyciela dzisiejszej Astronomii byli obywatelami miasta Krakowa. Jako Administrator rządząc Dyecezyą Warmijską roku 1524, popierał Kopernik, na rzecz wcielenia Prus Królewieckich do Polski, plany wojenne Króla Zygmunta I. Ten sam Król Polski r. 1537 podał..."
Dawna Polska ze stanowiska jéj udziału w dziejach postępującéj ludzkości, skreślona w jubileuszowym Mikołaja Kopernika roku 1843 przez Adryana Krzyżanowskiego. cz. 2
(Krzyżanowski Adrian)
" śnienia, jakkolwiek z boską tego boskiego Prawodawcy naukę sprzeczne, zachwiać jej nie mogą. lit portne inferi non praevalebunt adversus eam (Math. 16 i 18. ) Powinno więc być nam wolno zwrócić ta oko na ciężarny takowemi wstrząśnieniami wiek Kopernika. Aleksander VI Papież,..."
Dawna Polska ze stanowiska jéj udziału w dziejach postępującéj ludzkości, skreślona w jubileuszowym Mikołaja Kopernika roku 1843 przez Adryana Krzyżanowskiego. cz. 3
(Krzyżanowski Adrian)
" ze jako człowiek i król ma prawo do jej dla siebie czci, i że lepszego losu był godzien. Zejdźmy na moment z pola, na którem Jezuici Polscy, jako członkowie swego towarzystwa, niemogą wydać się dobrze, na pole gdzie niejeden z nich jako człowiek i Polak jaśnieje cnotami i zasługami..."
Dawna Polska ze stanowiska jéj udziału w dziejach postępującéj ludzkości, skreślona w jubileuszowym Mikołaja Kopernika roku 1843 przez Adryana Krzyżanowskiego. cz. 4
(Krzyżanowski Adrian)
" drugiej ci którzy, oprócz napadu, bluźnili i palili obrazy świętych- Lecz nazwiska i znaczenie winowajców temi dwiema kategoryami objętych dopiero w późniejszem 11-rzędowem drukowanem piśmie p. t. Actum in Praetorio S. H. M, Thorunensi die 5 Decembris Anno 1724, zostały z..."
Dawna Polska ze stanowiska jéj udziału w dziejach postępującéj ludzkości, skreślona w jubileuszowym Mikołaja Kopernika roku 1843 przez Adryana Krzyżanowskiego. cz. 5
(Krzyżanowski Adrian)
" zgotował okropne skonanie tej sekcie, prowadzi do wniosku że jej Historya, jakkolwiek według ogromu materyałów ogromna, o tyle tylko przyniosłaby nauki" o ile przynieść ją mogą błędy i płynące z błędów nieszczęścia ludzkości. Do takiej leż nauki zmierzamy w tym zwrocie uwagi..."
Dawna Polska ze stanowiska jéj udziału w dziejach postępującéj ludzkości, skreślona w jubileuszowym Mikołaja Kopernika roku 1843 przez Adryana Krzyżanowskiego. cz. 6
(Krzyżanowski Adrian)
" uporu w błędach, jakim za życia odznaczali się nasi Bracia polscy. Przeciw rażącej ich zarozumiałości, której godło Scio zabierali do swoich grobów, występuje głos psalmisty Deus! Tu scis insipienliam meam (Psalm 68. 6): i głos Chrystusa Neque me scitis, neque Patrem meum: si me..."
Dawna Polska ze stanowiska jéj udziału w dziejach postępującéj ludzkości, skreślona w jubileuszowym Mikołaja Kopernika roku 1843 przez Adryana Krzyżanowskiego. cz. 7
(Krzyżanowski Adrian)
" i czarnoksiężnik oznaczają jednegoż winowajcę. Jeżeli tedy dawcom obojga prawa, cywilnego i kanonicznego, nie zdawało się rzeczą właściwą stanowić kary na ateuszostwo, jako na zbrodnię niemożliwą; tedy o równie niemożliwej (impossible) zbrodni czarnoksicstwa powinni byli tak od..."
Dawna Polska ze stanowiska jéj udziału w dziejach postępującéj ludzkości, skreślona w jubileuszowym Mikołaja Kopernika roku 1843 przez Adryana Krzyżanowskiego. cz. 8
(Krzyżanowski Adrian)
" III. ŁOMŻA POD WZGLĘDEM NA HISTORYCZNE TEGO MIASTA ZNACZENIE W DAWNEJ POLSCE. MIASTO ŁOMŻA, nad rzeką Narew wypływającą w dawnem województwie Nowogrodzkiem na Litwie pod miasteczkiem Nowydwór a wpadającą pod Serockiem do Bugu, kiedyś stołeczne jednej z dzielnic Księstwa..."
Dawna Polska ze stanowiska jéj udziału w dziejach postępującéj ludzkości, skreślona w jubileuszowym Mikołaja Kopernika roku 1843 przez Adryana Krzyżanowskiego. cz. 9
(Krzyżanowski Adrian)
" wa, powzięta na miejscu przez spomnionego Professora Andrzeja Kucharskiego i spisana przywodzi się do nasię, pującej treści. Miesiąc Czerwiec, rok 1830 vi Czarnogórze. Utrzymuje się tu podanie że pierwszymi tej krainy mieszkancami byli jacyś Madzury, co bardziej na naszych Mazurów i..."
Dawna Polska ze stanowiska jéj udziału w dziejach postępującéj ludzkości, skreślona w jubileuszowym Mikołaja Kopernika roku 1843 przez Adryana Krzyżanowskiego. cz. 10
(Krzyżanowski Adrian)
" Struth Józef, lekarz. 372. Stryjkowski Maciej, historyk. 510. Dopeł 152. 153.194. Strzeż Jan Ludwik, Prałat, kaznodzieja. 346. Stwołowice, kommandorstwo maltańskie Radziwiłów. 414. Dopeł 144. Suarez Franciszek, Jezuita. 37. 38. Sułkowski, r. 1789 poseł na Sejm. 289. Sułkowscy..."
(Blasco Ibánez Vicente)
" Część pierwsza I W OGRODZIE KAPLICY ZADOŚĆUCZYNIENIA Mieli spotkać się o piątej popołudniu w małym ogródku kaplicy Zadośćuczynienia, ale Juljan Desnoyers przyszedł o pół godziny wcześniej z niecierpliwością zakochanego, któremu zdaje się, że w ten sposób..."
Czterech jeźdźców Apokalipsy. T. 1 : powieść cz. 2
(Blasco Ibánez Vicente)
" Wogóle podobano mu się tylko to, co mógł nabyć za trzecią część rzeczywistej wartości. Wyprowadzić w pole sprzedawcę było dla niego dowodem wyższości nabywcy. Paryż dostarczył mu miejsca przyjemności takiego, jak nie mógłby spotkać na całym świecie, a był nim Hotel..."
Czterech jeźdżców Apokalipsy. T. 3 : powieść cz. 1
(Blasco Ibánez Vicente)
" V. NAJAZD. Don Marceli uciekał, by skryć się na swoim zamku, gdy spotkał mera Villeblanche. Ten, usłyszał wystrzały i biegł do barykady. Dowiedziawszy się, że spowodowała je gromada maruderów, podniósł ramiona do góry z rozpaczą. Powarjowali. Ich opór fatalnym się stanie dla..."
Czterech jeźdżców Apokalipsy. T. 3 : powieść cz. 2
(Blasco Ibánez Vicente)
" aż wieczorem. Ale zdarzało się, że don Marceli zachodził niespodzianie zrana, a on musiał biegać z miejsca na miejsce, tu zamykając, tam popychając, by pracownia zachowała wygląd pracowitej cnoty. — Młodość!... młodość!... mruczał stary z pobłażliwym uśmiechem. I musiał..."
Czterej ostatni wodzowie polscy przed sądem historii cz. 1
(Prądzyński Ignacy)
" WSTĘP DO CZTERECH OSTATNICH WODZÓW WOJSK POLSKICH. En relevant la Pologne, cette véritable clef de toute la voûte, etc. Napoleon. Memoires de St. Helène Comte Las Casse, Tome VII. page 90. Kto z was Ojczyzny z więzów nie wybawi Zginie, lecz..."
Czterej ostatni wodzowie polscy przed sądem historii cz. 2
(Prądzyński Ignacy)
" zrobi temuż Napoleonowi wielką przysługę, przyprowadzając mu kilkanaście tysięcy doskonałej kawaleryi. Me zrozumiał, że wojując na polskiej ziemi, bez porównania większą wagę przyłożyłby do szali na korzyść samegoż Napoleona, aniżeli przyprowadzając kilkanaście tysięcy..."
Czternasta część
(Orzeszkowa Eliza)
" oblewa ł i w szczeg ó lny spos ó b odm ł adza ł . Lecz wię cej jeszcze ni ż ptaki lubi ł a ona zna ć dzieci, bo cz ę sto bardzo, co dzie ń prawie, w okienku salki ukazywa ł si ę czteroletni pyzaty ch ł opak, ten sam, co po dziedzi ń cu wyprawia..."
Cztery dni w Baden-Baden : nowella Sewera.
(Sewer)
" — jego rozum, cnoty obywatelskie i domowe, — tylko — nie — to nie do uwierzenia — tylko wąsy! — Bo cóż masz przeciwko niemu, pyta sio córki, mówiąc o mnie matka. — Ależ nic, — odpowiada moja mała — jest bardzo poczciwy. Nie bardzo lubię tych bardzo poczciwych, lecz..."
Cztery hymny X. Biskupa A. S. Krasińskiego na pamiątkę bytności w Rzymie przedrukowane
(Krasiński Adam Stanisław)
" II. HYMN O Ś. STANISŁAWIE BISKUPIE (*) . Cześć tobie Polskiej krainy Patronie ! Ziomku nasz święty, synu naszej ziemi ! Gdy kościoł w smutku, a lud we Izach tonie, Módl się za nami święty nasz patronie. [wers wykreślony ręcznie i dopisane: do Boga za ziomkami Swemi ]..."
Cztery komedyjki : Jaś i Małgosia ; Żabi król ; Róża z zaczarowanego ogrodu ; Czerwony Kapturek
(Oppman Artur)
" JAŚ. Dziś za późno, jutro w las pobiegniemy z mamą wraz, toż to uczta będzie hej! (śmieje się). MAŁGOSIA .Śmiej się, bracie, śmiej się, śmiej, a mnie płakać chce się już (płacze). JAŚ. Nie płacz, mój buziaczku z róż! lepiej — wiesz co'?..."
Cztery wesela. T. 1 : szkic fantastyczny cz. 1
(Kraszewski Józef Ignacy)
" — I czegoż stoisz jeszcze ? — weź konia i leć na łeb na szyję, choćbyś go miał na śmierć zamęczyć, tai to przecie i mili niema. ' — Tak! mili niema ! niema panie mili, ale zła droga, same rostopy, Gniady panie kula trochę i przednie nogi ma tak słabe, że pozawczoraj Maciej..."
Cztery wesela. T. 1 : szkic fantastyczny cz. 2
(Kraszewski Józef Ignacy)
" dzia, lubi kolor czerwony, nosi bóty czerwone i całe prawie odzienie, śmieje się widząc ze się drudzy śmieją, jak niezgrabne zwierciadło, powtarzające co drudzy robią i wierzy we wszystko jak w Ewanieliją. Zresztą pan Sędzia żyje tylko mysią — jakby najlepiej córki za mąż..."
Cztery wesela. T. 2 : szkic fantastyczny cz. 1
(Kraszewski Józef Ignacy)
" nieukontentowaniem. Jeszcze tak młody! Nie ma nic gorszego jak te dzieci wcześnie do miasta oddawać. — Można by wprawdzie przyjąć guwernera, ale i poto jechać trzeba samemu — — Jeśli to za konieczną rzecz uważasz, tobyśmy mogli pojechać razem — i ja znajdę interessa. —..."
Cztery wesela. T. 2 : szkic fantastyczny cz. 2
(Kraszewski Józef Ignacy)
" jętnych i lękliwych; a w duszy, w najgłębszym zakątku, gdzie się kryją najdziksze nadzieje, karmiła się drobna, nieznaczna nadzieja, że szczęście jeszcze kiedyś powróci, że długo obcierając się koło ludzi, zetrze się nareście plama, którą zostawiło dotknięcie trupa. —..."
Czy sztuka winna naśladować naturę?
(Mochnacki Maurycy)
" li się artyści i poeci mistrzami. Było to prawdziwie przedsięwzięcie rozpaczy. Już nie w zewnętrznych, widomych przedmiotach, ale za granicą materii, w myśli, kunszt musiał szukać dla siebie wzorów i zasiłku. W tym nowym, niezmiernym, niewcielonym świecie poeci i sztukmistrze..."
Czy to się mogło zdarzyć cz. 1
(Bierce Ambrose Gwinnet)
" Byłem w wielkim mieście w obcym kraju — mieście, którego mieszkańcy należeli do tej samej co ja narodowości, choć różnili się nieco mową i ubiorem; lecz o jakie to chodziło różnice, nie umiałbym dokładnie powiedzieć; pojmowałem je bardzo niejasno. Nad miastem górował..."
Czy to się mogło zdarzyć cz. 2
(Bierce Ambrose Gwinnet)
" znajdowało się dość trawy, by nasze zwierzęta nie przymierały głodem. Gdybyśmy mieli tyle szczęścia, by nie spotkać Indian, moglibyśmy się przedostać. Jednakże nim upłynął tydzień, cel wyprawy zmienił się — nie odkrycie bogactwa, lecz utrzymanie się przy życiu stało..."
Czy z powołania? : komedja w jednym akcie
(Koziebrodzki Władysław)
" (Elegancki salonik, drzwi po bokach, jedne w głębi. Po prawej okno z firankami, po lewej sekretarzyk, w głębi pianino; kanapy, karla, stoliki, etażerki z kwiatami; po stolikach książki, albumy.) Scena I. STEFANJA sama. STEFANJA (siedzi przed sekretarzykiem na boku i..."
Czytelność a nieczytelność narodu : o nauczaniu kilkorakiemi sposobami Promyka z dokładnem wskazaniem, jak za pomocą obrazów w godzinę lub półtorej nauczać rzesze nieczytelnych czytania i pisania [...]
(Prószyński Konrad)
" LOS NARODU NIECZYTELNEGO WŚRÓD NARODÓW CZYTELNYCH. (1) Wyobraźmy sobie naród, w którym tylko co czwarty człowiek ma słuch, a trzy ćwierci wszystkiej ludności są głuche od urodzenia, od tej zaś głuchoty jeszcze i nieme. Boć wiadomo, że głusi mowy ludzkiej nie słyszą i..."
Czyśćcowe dusze
(Merimee Prosper)
" -Tak -odparł szkolarz jeszcze bardziej zniżając głos - ale czy słyszałeś kiedy od ojca, iż znał pana Navarro? - Owszem, niewątpliwie; byli razem na wojnie przeciw Maurom. - Doskonale; ale czy słyszałeś, aby ten szlachcic miał...syna? - Co prawda, nigdy nie zwracałem zbytniej uwagi..."
Człowiek na warcie
(Leskow Mikołaj S.)
" drętwiał i truchlał, z przerażeniem rozglądając się na prawo i lewo po nabrzeżu, ale jak na złość nigdzie żywego ducha. Nie ma nikogo, kto by pośpieszył z pomocą tonącemu, który tak długo i uporczywie walczy z żywiołem. Zdawałoby się, że powinien już pójść na dno — a..."
Człowiek śmiechu cz. 1
(Hugo Victor)
" nigdy nie potrafił. Nie znał więc pocieszenia, jakie dają łzy, ani też ulgi, jaką przynosi wesołość. Stary człowiek - to myśląca ruina. Taką właśnie ruiną był Ursus. Wielomówność szarlatana, przeraźliwa chudość proroka i wybuchowość pocisku - oto jego obraz. W..."
Człowiek śmiechu cz. 2
(Hugo Victor)
" Bray i Gromane, byli rodem z Kornwalii co przynosi hrabstwu zaszczyt niemały. Prócz nich znajdowali się tam i inni jeszcze podszczuwacze - nieokrzesane, potężnie rozrośnięte draby o kabłąkowatych nogach, wielkich, żylastych łapach i tępych facjatach, obszarpańcy, co nie znali..."
Człowiek śmiechu cz. 3
(Hugo Victor)
" głębokości. Ten karbunkuł z dna nieskończoności, ten diament z najdalszej otchłani podszedł blisko i stał się oto ogniem. Ogarnął cię jego płomień. I czujesz, jak spalenie twoje rozpoczyna się ciepłem raju. IV. SZATAN Nagle śpiąca przebudziła się. Usiadła na..."
Człowiek, który chciał być Bogiem cz. 1
(Renard Maurycy)
" ziny, odrywała się co pewien czas od podłogi i zni-kała w otworze, zrobionym w powale. Wszystko to widywał Klaudjusz Cirugue co-dziennie. Prostota mieszała się tu z przepychem, cicha praca ogromnych biur dziwnie kontrastowała z pała-cem, wzniesionym ongiś dla przyjemności i..."
Człowiek, który chciał być Bogiem cz. 2
(Renard Maurycy)
" Rozdział III W KTÓRYM WIELKI CZŁOWIEK MÓWI BŁAHOSTKI, Z WINY AUTORÓW, KTÓRZY KAŻĄ MU MÓWIĆ. Eryk i Klaudjusz wsiedli do małej, okrągłej windy. — Panowie do kogo? — zapytała stróżowa. — Do pana M. J. H. Rosny — odparł grzecznie Klaudjusz. —..."
Człowiek, który chciał być Bogiem cz. 3
(Renard Maurycy)
" kamiennym kręgiem. Tak się przyzwyczaiłem do ich towarzystwa, że żywi wydają mi się nietrwałemi zabawkami, tak nielicznemi wobec tłumu tych, których już niema, i tych, których jeszcze niema: zmarłych, którzy już żyli, i zmarłych, którzy będą dopiero żyć! Rozpacz ogarnia..."
Człowiek, który umarł
(Lawrence David Herbert)
" Jednakże połykał teraz jedzenie z jakąś ponurą żarłocznością, a w sposobie, w jaki dopadał wystrzępione kury. była zwycięska zawziętość. Z jego piania znikło to dźwięczne, złociste brzmienie. Był przywiązany za nogę i dobrze o tym wiedział. Sznur zniewolił mu ciało,..."
Człowiek, który zdemoralizował Hadleyburg
(Twain Mark)
" człowiekiem. Gdybyście woleli prowadzić poszukiwania publicznie, to ogłoście list niniejszy w miejscowej gazecie i zaopatrzcie go w następujące wskazówki: w piątek, od dziś za dni trzydzieści, niechaj kandydat stawi się w sali ratuszowej o ósmej wieczorem i wręczy kartkę z..."
Dachijszczyzna cz. 1
(Jeż Teodor Tomasz)
" by inaczej traktował... człowieka?... Muzułmanie i chrześcijanie — jesteśmy przecież adamlar (ludzie)... — Prawda twoja, effendim... — odparł człowiek w czarnym turbanie. — Muzułmanin łagodnie się obchodzi i z koniem, i stworzeniem wszelakim, co mu służy,..."
Dachijszczyzna cz. 2
(Jeż Teodor Tomasz)
" krwi, lekki, rączy, ognisty, a przy tym jak jagniątko łagodny. Gdy pasza na konia wsiadł, wnet w obozie całym odezwały się bębny, piszczałki i surmy, aż zawrzało od dzikiej muzyki, w której pisk żałosny łączył się z hukiem grzmotowym. Nagle ucichło. Pasza, poprzedzany przez..."
Dachijszczyzna cz. 3
(Jeż Teodor Tomasz)
" Zrozumieli bracia Radiwojowi i już więcej nie nalegali. Aż tu i sam Radiwoj wyszedł na kuli, sztykulając i pochrząkując. Wyszedł i zaszeplenił: — Kako si, Michaju ślepcze? — Fała Bogu... — odparł starzec. — A ty? — Ot... jakoś to się żyje... Skarżyłbym się, gdybym..."
Dachijszczyzna cz. 4
(Jeż Teodor Tomasz)
" po kabadachijach i subaszach nakaz starszyzny, ażeby gwałtów zaprzestać... — Dałby to Bóg miłosierny... — westchnęła Anka. — Uhm... — odparł Radiwoj. — Widzenie moje coś znaczy... Coś to będzie... Czitłuk-sahibije w rzeczy samej rozwozili nakaz, ale nie ten i nie taki,..."
Dachijszczyzna cz. 5
(Jeż Teodor Tomasz)
""
Daj kwiatek!
(Orzeszkowa Eliza)
" niego nieba. Urodziła się na wsi — za pozwoleniem państwa — w karczmie. Była to malutka nawet karczemka, mroczna, ciasna, z pochyłymi ścianami i przegniłym dachem. Ale dokoła niej słały się wspaniałe kobierce łąk przedziwnej świeżości, szerokie niwy bielały w zimie..."
Dajmon : fantazja cz. 1
(Kraszewski Józef Ignacy)
" strun , na których niedawno brzmiała muzyka , nie był już panem siebie. Swiat zewnętrzny stawał mu się tak obcym, iż fenomena jego nie działały już na zmysły stępione. Pomimo takiego zawczesnego zużycia wszystkich władz, jakiemi go obficie wyposażyła natura, — wyglądał..."
Dajmon : fantazja cz. 2
(Kraszewski Józef Ignacy)
" Była widocznie uszczęśliwiona, stała się wesoła. W obejściu się uprzejmem bardzo, przyjacielskiem, siostrzanem z Adrjanem, trudno było dostrzedz zalotności, lub należało przypuścić,. że ze sztuką największą była zamaskowana. Hrabia Marjan przypatrujący się z daleka, nie..."
Dajmon : fantazja cz. 3
(Kraszewski Józef Ignacy)
""
Dajny : pieśni litewskie
(Kraszewski Józef Ignacy)
" ale nikt dotąd Litwy pogańskiej jaką ona była, jej instytucji, praw, wiary, obyczajów obrazu nie nakreślił, z dostatecznem przejęciem się, wniknieniem w ducha ich, wyrozumieniem znaczenia. Wszystkim obrazom, rozprawom, badaniom, braknie tego pojęcia całości, które samo tylko może..."
Daleko ; Karyery
(Orzeszkowa Eliza)
" wesoło zagwizdał; krótko, ale wesoło, a krótko dlatego, że napadł go chrypliwy, uporczywy kaszel. Skąd się u licha ten kaszel do niego przyczepił? Aniby zresztą uwagi na niego nie zwrócił, gdyby nie kolega z medycyny, który go raz gwałtem rozebrał, opukał, osłuchał i..."
Dalszy ciąg korespondencyi ogłoszonej przez P. Kalixta Morozewicza posła lubelskiego w dodatku do nru 12 kroniki, z okazyi broszury z dnia 4 czerwca 1834 r. wyd. przez M. Podczaszyńskiego przy n. 1 cz. 2 Tygodnika Emigracyi polskiej [oraz] Różne pis
(Podczaszyński Michał)
" pitana Przezdzieckiego; zgodziliśmy się na ta wyrzucenia, żeby zaś słona nieulecialy z wiatrem, zażądałem na piśmie od K. C. upoważnienia, i także na piśmie je odebrałem, jakto przekonywają dokumenta przez samego pana Morozewicza pod Numerami III i IV wydrukowane...."
Dama i kocmołuch
(Leskow Mikołaj S.)
" na swe nieszczęście pisarz był już wtedy żonaty, a małżonka jego miała mocny charakter. Ożenił się podobno jeszcze jako student, w każdym zaś razie daleko wcześniej, niż zasłynął w pisarstwie; w domu postawił się tak niefortunnie, iż żona miała siebie za bardzo mądrą, a..."
Dama kameliowa cz. 1
(Dumas (syn) Aleksander)
" rość, zwłaszcza gdy chodzi o kobietę? Wyzuta z wszelkiej godności, nie budzi żadnego zaciekawienia. Wieczna pokuta nie z racji źle obranej drogi, lecz złej kalkulacji i marnotrawstwa pieniędzy, jest jedną z najbardziej zasmucających rzeczy, z jakimi można się spotkać. Znałem..."
Dama kameliowa cz. 2
(Dumas (syn) Aleksander)
" na rzecz pana byłaby ogromna, to jest bezsporne. Jaką ofiarą ze swej strony mógłby pan wyrównać jej stratę? Kiedy nastąpi przesyt, kiedy będzie jej pan miał dosyć, co pan uczyni, aby wynagrodzić jej to, co dla pana straciła? Nic. Okaże się, że odciął ją pan od świata, który..."
Dama kameliowa cz. 3
(Dumas (syn) Aleksander)
" wa? Czy jest pani pewna, że nie pokocha pani kogo innego? I wreszcie, czy nie będzie pani przykro, jeśli z wiekiem w kochanku pani ambicja weźmie górę nad miłością i okaże się, że ambicja ta spętana jest więzami waszego stosunku, więzami, których nie potrafi już pani..."
Dama w złotym brokacie cz. 1
(Nieznany)
" który i tak nie bardzo się spieszył, mógł, według orzeczenia naczelnika stacyi, ruszyć dopiero nazajutrz; kto zatem z pasażerów, miast nawrócić, uparcie dążył naprzód, musiał starać się umożliwić sobie jakotako czekanie w tej małej mieścinie. Po krótkiem wahaniu zgodziłem..."
Dama w złotym brokacie cz. 2
(Nieznany)
" nić je przed wtargnięciem możliwych intruzów, których wyobrażałem sobie mniejwięcej pod postacią master Romea della Fontana. — Wstydź się twych niecnych myśli, Samuelu BosAvell, któryś jest doktorem wszechwiedzy o Bogu i Jego naukach — takiemi słowy wypominałem sam sobie..."
Damy i huzary
(Fredro Aleksander)
" ANIELA To pan Referendarz. DYNDALSKA Ależ pan Sędzia, mój aniołku! ORGONOWA Cicho, cicho, Dyndalsiu; nie trzeba jej w oczy chwalić, ona sama pokaże, co umie. ANIELA do Majora Jakże ci się podoba?... DYNDALSKA szturkając ją łokciem Cóż to za pytanie! ANIELA Nie dasz mi..."
Danae i Perseusz na wazie cesarskiego Ermitażu w Petersburgu : rozprawa archeologiczna A. Mierzyńskiego.
(Mierzyński Antoni)
" dochodzimy drogą (9), a pomijamy dla tego, że w samych urywkach, skąpo pozostałych z obszernych tych pieśni, nie znajdujemy nic ani o Akrisiosie, ani o Danai ani o Perseuszu. Dopiero pisarze żyjący w pierwszej połowie wieku VI-go, a mianowicie żyjący w wieku V-ym pozostawili nam cenne..."
Dante : studja nad Komedją Bozką
(Kraszewski Józef Ignacy)
" V. Dante, powiedzieliśmy, przedstawia nam sobą, całą epokę, to też bez bliższego poznania czasów, w których żył, cierpiał i wieszczył, poznać go i ocenić nie podobna. Cała ta mglista przestrzeń kilku wieków, w których nowa społeczność kształci się, urabia, przetrawia..."
Dar Helijogabala cz. 1
(Pajzderska Helena Janina)
" osoby rodzaj atmosfery sugestyonującej w ten sposób otoczenie. Do faktów brakowało poniekąd sposobności i materyału. Naprzód babcia, przez cale swoje siędemdziesięcioletnie życie nie miała z czego być skąpą. Jako żona skromnego urzędnika jakiejś prywatnej instytucyi wiodła..."
Dar Helijogabala cz. 2
(Pajzderska Helena Janina)
" Jak Ty mógłeś żądać odemnie, żebym je zniszczyła! jak Ty mogłeś na chwilę przypuszczać, że ja to uczynię. Tak. Tyś mi moje oddawał, i moje fotografie i moje włosy, a gdym ich brać nie chciała, powiedziałeś, przysiągłeś, że choć to będzie straszliwym bólem dla Ciebie,..."
Dar Helijogabala cz. 3
(Pajzderska Helena Janina)
" mnie to przecież nasunęło zaraz na myśl cały dramat. Odstąpiłem od okna i zacząłem się przechadzać po pokoju. Coś niepojętego działo się ze mną. Ogarniało mnie pragnienie nurtowania tajemnic ludzkich bytów, ich walk, ich cichych dramatów, a jednocześnie wzrok mój, jakby..."
Dawid Copperfield powieść cz. 1
(Dickens Charles)
" Część I. Dzieciństwo. I. SZCZĘŚLIWE DZIECIŃSTWO Urodziłem się — pogrobowcem. Mój ojciec umarł, nim przyszedłem na świat, i z ogromnym smutkiem myślałem sobie nieraz, że nigdy mię nie widział! Pierwsze moje wspomnienie o nim — to biały marmurowy..."
Dawid Copperfield powieść cz. 2
(Dickens Charles)
" z nich domagało się historji, inne mówiły mi swe tajemnice. Idąc, szukałem tych ciekawych twarzy, a ich widok napełniał moją wyobraźnię nową, bogatą treścią. I stało się, że jednocześnie żyłem jakby dwoma życiami: jedno — to wstrętna praca, nędzny obiad na kamieniu na..."
Dawid Copperfield powieść cz. 3
(Dickens Charles)
" zdrada. Mogę powiedzieć nawet, że z przybyciem babki dziwnie przybyło miejsca w moim domu. Tak umiała wszystko urządzić, ozdobić, że oko z przyjemnością spotykało wszędzie czystość i estetyczne wrażenie. Znane miłe drobiazgi budziły wspomnienia dzieciństwa w rodzinnym domu...."
Dawid Copperfield, T. II cz. 1
(Dickens Charles)
" mi (a jaki to porządny, zacny, stateczny chłopiec!) i najął domek, cacko wprost. Pokupował sprzęty, klatka, mówię, czyściutka, bielutka klateczka. Trzebaż żeby choroba Barkisa zły wzięła obrót! Pobraliby się byli. Teraz, naturalnie, przeciągnie się to. — Czy się Emilka..."
Dawid Copperfield, T. II cz. 2
(Dickens Charles)
" knęła i rzuciła się na Jipa. „Pozwój kochanie” — zauważyłam uprzedzając ją. Och, niegodziwy szpicu! Ty żeś nawarzył całej tej biedy! — Panna Spenlow — ciągnęła panna Murdstone — usiłowała przejednać mnie przymilaniem się, pocałunkami, podarkami,..."
Dawid Copperfield, T. II cz. 3
(Dickens Charles)
" nosiła we włosach błękitne wstążki. Nie nosiła ich teraz i stosując się zapewne do ogólnego tonu domu zastąpiła błękitne brunatnymi. — Proszę pana — mówiła — czyby pan nie chciał wejść na chwilę i pomówić z panną Dartle. — Czy panna Dartle przysyła po mnie? —..."
Dawid Copperfield, T. II cz. 4
(Dickens Charles)
" — Czy chcesz mi towarzyszyć jutro rano w pewnej wycieczce? — Chętnie. — O dziewiątej. Powiem ci wówczas wszystko. Wyjechaliśmy tedy nazajutrz o dziewiątej, jak było umówione. Minęliśmy kilkanaście ulic i zatrzymaliśmy się u wrót szpitala. U podjazdu stał skromny karawan...."
Dawna Biała na Podlasiu we wspomnieniach mego dziadka Adama (1792-1878) : przyczynek do dziejów miasta i gimnazjum
(Bartoszewicz Kazimierz)
" przebywającą w gościnie u brata swego Józefa Zengtellera, pierwszego profesora szkoły bialskiej 1 ). Ślub młodej pary odbył się w Warszawie 8 kwietnia 1820 r. W Białej przyszły na świat wszystkie jej dzieci. Pierworodny najukochańszy syn Juljan, urodził się 17 stycznia 1821..."
Dawna Polska ze stanowiska jéj udziału w dziejach postępującéj ludzkości, skreślona w jubileuszowym Mikołaja Kopernika roku 1843 przez Adryana Krzyżanowskiego. cz. 1
(Krzyżanowski Adrian)
" z przodkami naszego założyciela dzisiejszej Astronomii byli obywatelami miasta Krakowa. Jako Administrator rządząc Dyecezyą Warmijską roku 1524, popierał Kopernik, na rzecz wcielenia Prus Królewieckich do Polski, plany wojenne Króla Zygmunta I. Ten sam Król Polski r. 1537 podał..."
Dawna Polska ze stanowiska jéj udziału w dziejach postępującéj ludzkości, skreślona w jubileuszowym Mikołaja Kopernika roku 1843 przez Adryana Krzyżanowskiego. cz. 2
(Krzyżanowski Adrian)
" śnienia, jakkolwiek z boską tego boskiego Prawodawcy naukę sprzeczne, zachwiać jej nie mogą. lit portne inferi non praevalebunt adversus eam (Math. 16 i 18. ) Powinno więc być nam wolno zwrócić ta oko na ciężarny takowemi wstrząśnieniami wiek Kopernika. Aleksander VI Papież,..."
Dawna Polska ze stanowiska jéj udziału w dziejach postępującéj ludzkości, skreślona w jubileuszowym Mikołaja Kopernika roku 1843 przez Adryana Krzyżanowskiego. cz. 3
(Krzyżanowski Adrian)
" ze jako człowiek i król ma prawo do jej dla siebie czci, i że lepszego losu był godzien. Zejdźmy na moment z pola, na którem Jezuici Polscy, jako członkowie swego towarzystwa, niemogą wydać się dobrze, na pole gdzie niejeden z nich jako człowiek i Polak jaśnieje cnotami i zasługami..."
Dawna Polska ze stanowiska jéj udziału w dziejach postępującéj ludzkości, skreślona w jubileuszowym Mikołaja Kopernika roku 1843 przez Adryana Krzyżanowskiego. cz. 4
(Krzyżanowski Adrian)
" drugiej ci którzy, oprócz napadu, bluźnili i palili obrazy świętych- Lecz nazwiska i znaczenie winowajców temi dwiema kategoryami objętych dopiero w późniejszem 11-rzędowem drukowanem piśmie p. t. Actum in Praetorio S. H. M, Thorunensi die 5 Decembris Anno 1724, zostały z..."
Dawna Polska ze stanowiska jéj udziału w dziejach postępującéj ludzkości, skreślona w jubileuszowym Mikołaja Kopernika roku 1843 przez Adryana Krzyżanowskiego. cz. 5
(Krzyżanowski Adrian)
" zgotował okropne skonanie tej sekcie, prowadzi do wniosku że jej Historya, jakkolwiek według ogromu materyałów ogromna, o tyle tylko przyniosłaby nauki" o ile przynieść ją mogą błędy i płynące z błędów nieszczęścia ludzkości. Do takiej leż nauki zmierzamy w tym zwrocie uwagi..."
Dawna Polska ze stanowiska jéj udziału w dziejach postępującéj ludzkości, skreślona w jubileuszowym Mikołaja Kopernika roku 1843 przez Adryana Krzyżanowskiego. cz. 6
(Krzyżanowski Adrian)
" uporu w błędach, jakim za życia odznaczali się nasi Bracia polscy. Przeciw rażącej ich zarozumiałości, której godło Scio zabierali do swoich grobów, występuje głos psalmisty Deus! Tu scis insipienliam meam (Psalm 68. 6): i głos Chrystusa Neque me scitis, neque Patrem meum: si me..."
Dawna Polska ze stanowiska jéj udziału w dziejach postępującéj ludzkości, skreślona w jubileuszowym Mikołaja Kopernika roku 1843 przez Adryana Krzyżanowskiego. cz. 7
(Krzyżanowski Adrian)
" i czarnoksiężnik oznaczają jednegoż winowajcę. Jeżeli tedy dawcom obojga prawa, cywilnego i kanonicznego, nie zdawało się rzeczą właściwą stanowić kary na ateuszostwo, jako na zbrodnię niemożliwą; tedy o równie niemożliwej (impossible) zbrodni czarnoksicstwa powinni byli tak od..."
Dawna Polska ze stanowiska jéj udziału w dziejach postępującéj ludzkości, skreślona w jubileuszowym Mikołaja Kopernika roku 1843 przez Adryana Krzyżanowskiego. cz. 8
(Krzyżanowski Adrian)
" III. ŁOMŻA POD WZGLĘDEM NA HISTORYCZNE TEGO MIASTA ZNACZENIE W DAWNEJ POLSCE. MIASTO ŁOMŻA, nad rzeką Narew wypływającą w dawnem województwie Nowogrodzkiem na Litwie pod miasteczkiem Nowydwór a wpadającą pod Serockiem do Bugu, kiedyś stołeczne jednej z dzielnic Księstwa..."
Dawna Polska ze stanowiska jéj udziału w dziejach postępującéj ludzkości, skreślona w jubileuszowym Mikołaja Kopernika roku 1843 przez Adryana Krzyżanowskiego. cz. 9
(Krzyżanowski Adrian)
" wa, powzięta na miejscu przez spomnionego Professora Andrzeja Kucharskiego i spisana przywodzi się do nasię, pującej treści. Miesiąc Czerwiec, rok 1830 vi Czarnogórze. Utrzymuje się tu podanie że pierwszymi tej krainy mieszkancami byli jacyś Madzury, co bardziej na naszych Mazurów i..."
Dawna Polska ze stanowiska jéj udziału w dziejach postępującéj ludzkości, skreślona w jubileuszowym Mikołaja Kopernika roku 1843 przez Adryana Krzyżanowskiego. cz. 10
(Krzyżanowski Adrian)
" Struth Józef, lekarz. 372. Stryjkowski Maciej, historyk. 510. Dopeł 152. 153.194. Strzeż Jan Ludwik, Prałat, kaznodzieja. 346. Stwołowice, kommandorstwo maltańskie Radziwiłów. 414. Dopeł 144. Suarez Franciszek, Jezuita. 37. 38. Sułkowski, r. 1789 poseł na Sejm. 289. Sułkowscy..."